گیوه نوعی کفش سنتی است که ساخت آن در این منطقه جرقویه رواج دارد. رویه آن معمولاً از قمشه، آباده، فسا و جهرم وارد میشود. مقدار کمی را نیز برخی از زنان شهرکرد و بروجن میبافند. تخت گیوه یا لاستیکی است و یا از پارچههای متقال و چرم گاو تهیه میشود که عمدتاً از منطقه جرقویه و یا زرینشهر وارد میشود.
تخت و رویه را در کارگاهها به وسیله قلاب به هم وصل میکنند. این اتصال به وسیله دوختن نوار چرمی به دور گیوه و مابین تخت و رویه و بالای پاشنه انجام میشود.
صنعت تخت کشی گیوه:
این صنعت مختص عشایر جرقویه است و کلاً سه نفر از صنعتگران این رشته سنتی باقیماندهاند که بهمنظور احیای این صنعت در بخشی از موزه مردمشناسی محمدآباد جرقویه قرار است این سه پیرمرد کار آموزش تخت کشی گیوه به نسل جوان را دنبال کنند تا تولیدات این محصول افزایشیافته و این صنعت بار دیگر احیاء شود.
خورجین: بافته ضخیمی است که جهت حمل کالا به شکل دو کیسه که ازیکطرف به هم متصل است تولید میشود از این محصول جهت حمل بر روی حیوانات باری مثل اسب، قاطر و الاغ و وسایل نقلیه مثل دوچرخه و…
دژ کوه حسنآباد بر بلندای گرگویه در زبان فارسی، در قدیم بیشتر واژه دز و دیز در معنی دژ رواج داشته است. این مورد در بسیاری از نامهای جغرافیایی هم دیده میشود. چنانکه دزفول (دز پل) به معنای پل قلعه…
کنار منزل یوسفی ورزنه (موزه مردمشناسی) یک مغازه به شکل سنتی دیده میشود که همان آهنگری سنتی است. استفاده از ابزار و وسایل قدیمی جهت کاربر روی فلزات و چوب از نکات قابلذکر آن میباشد. دم آهنگری قدیمی، رندهها و…